Τετάρτη, 6 Απριλίου 2011

ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΤΣΕΚΟΥΡΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΠΑΣΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΕΛΛΗΝΟΚΤΟΝΩΝ ΠΡΟΔΟΤΩΝ ΤΩ...

Κάποιοι αναγνώστες του ιστολογίου μπορεί να σοκάρονται όταν διαβάζουν από την Ο.Ε.Α. την εφαρμογή του Σπαρτιατικού Ελληνικού νόμου για θανατική ποινή όχι μόνο εναντίον του προδότου αλλά και εναντίον όλου του γένους του προδότου, όπως για παράδειγμα ο ελλεινός Σπυρόπουλος, και οι ελληνοεβραίοι και μασόνοι πολιτικοί και ανώτατοι αξιωματικοί των εξουσιών που κατέστρεψαν την Ελλάδα.

Πλην όμως είτε το θέλουμε είτε όχι αυτός ήταν ο αρχαίος ελληνικός νόμος. Υπάρχει το περιστατικό με το βασιλιά Παυσανία της Σπάρτης το οποίο δίνει ένα άριστο δίδαγμα στις νέες γενιές.

Αυτός (ο Παυσανίας) ήταν ο υπεράνθρωπος αρχηγός του Ελληνικού στρατού 10.000 ανδρών όπου ηγείτο ο Σπαρτιατικός στρατός στην περίφημη μάχη των Πλαταιών. Κατέσφαξε τους Πέρσες εκεί και είχε κάνει και άλλα ανδραγαθήματα υπέρ της Ελλάδος.

Σε κάποια φάση πολύ μετά εκείνους τους ΕλληνοΠερσικούς πολέμους βρίσκεται πάνω στη Θράκη για να κάνει ανάκτηση Ελληνικών εδαφών για λογαριασμό της Σπάρτης (Υπήρχε τότε μια ιστορική αψιμαχία – φαγωμάρα με την Αθήνα σχετικά με αυτό).

Και εκεί (στη Θράκη) βρισκόταν μια Περσική μειονότητα.

Άρχισε ο Παυσανίας και σαν να μη συμβαίνει τίποτε συνδιαλέγονταν και οργίαζε και έπινε κρασιά με τους Πέρσες και πήγαινε στο κρεβάτι με τις Περσίδες λες και ήταν και ο ίδιος Πέρσης. (όπως περίπου κάνουν σήμερα οι γραικύλοι με τους Τούρκους με τη διαφορά ότι αυτοί δεν πηγαίνουν με Τουρκάλες αλλά τους γαμούν Τούρκοι επιβήτορες στις Τουρκικές μασονικές στοές, ανώτερες ιεραρχικά από τις αντίστοιχες Ελληνικές στοές)

Έτσι σε κάποια φάση τον εκάλεσαν επειγόντως πίσω στη Σπάρτη, αυτός δεν πήγε στο δικαστήριο, και τελικά όταν κατέβηκε αργότερα στη Σπάρτη πιστεύοντας ότι είχε ξεχαστεί η υπόθεση, τον κυνήγησαν να τον συλλάβουν και να τον σκοτώσουν (με την κατηγορία του προδότου) διότι είχε εκδοθεί θανατικό ένταλμα εναντίον του, θανατικής ποινής.

Τελικά πρόλαβε και κατέφυγε σε έναν ιερό ναό στη Σπάρτη.

Επειδή όμως για τους Σπαρτιάτες ήταν ιεροσυλία να μπουν στο ναό και να σκοτώσουν άνθρωπο, αποφάσισαν με δικαστική απόφαση να χτίσουν την πόρτα του ναού, όπως και έγινε…

Ε, λοιπόν ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΠΕΤΡΑ με την οποία χτίστηκε η πόρτα του ναού, την έβαλε Η ΜΑΝΑ ΤΟΥ ΠΑΥΣΑΝΙΑ.

Αυτά είναι συγκλονιστικά γεγονότα εκείνης της ηρωικής επικής εποχής και δείχνουν ξεκάθαρα ότι άλλα ήταν τα κριτήρια τότε, και επειδή εμείς ακριβώς οι νεοψευδέλληνες ξεχάσαμε αυτά τα κριτήρια καταντήσαμε εδώ που καταντήσαμε. Και έτσι αφήσαμε και ανεχθήκαμε να κυκλοφορούν μεταξύ μας Σπυρόπουλοι, (Ψευδε-)«Εύμολποι» και οι προϊστάμενοι τους ως λοιπά προδοτόσκυλα και μασονόσκυλα των τριών εξουσιών.

Πράγματι σήμερα τέτοιες συμπεριφορές μπορεί να φαντάζουν ακραίες, δηλαδή να πιάσεις και να εκτελέσεις τη μάνα και το θειό και τα παιδιά ακόμα (!!!) ενός κάποιου έσχατου προδότη, αλλά όταν αυτός ο κάποιος δια του παραδείγματος υβρίζει αυτούς τους τελευταίους ελάχιστους έλληνες ήρωες, και παραλύει το ηθικό των υπολοίπων Ελλήνων, ή ακόμα φτάνει και παραδίδει εθνική κυριαρχία, γη και ύδωρ στον εχθρό, τότε εκεί το θέμα δεν είναι πλέον απλώς η τιμωρία, αλλά είναι το παράδειγμα.

Δεν ξέρουμε τι απόψεις μπορεί να έχει ο κάθε αναγνώστης του ιστολογίου για μια μελλοντική θετική αλλαγή στην Ελλάδα, αλλά εάν συμβούν καμιά εικοσαριά τέτοιες εκτελέσεις σε οικογένειες προδοτών στην Ελλάδα, (τι λέμε είκοσι…. αν συνυπολογιστούν οι οικογένειες των προδοτών ελληνοεβραίων πολιτικών και των μασόνων, τότε θα φτάσουμε σε αριθμό τις χιλιάδες…), τότε για τα επόμενα χιλιάδες χρόνια δεν θα ξαναφανεί προδότης στον Ελληνικό χώρο.

Διότι το σκεπτικό είναι ότι ο πατέρας ο προδότης θα δώσει αγωγή προδότου και στο παιδί του, και ο προδότης έγινε προδότης της πατρίδος διότι πήρε τέτοια προδοτική αγωγή από την μάνα του και από τον πατέρα του και από το θειό του.

Γι'αυτό οι Σπαρτιάτες λέγανε, ειδικά στη Σπάρτη εφαρμοζόταν πιστά αυτός ο νόμος, ότι δηλαδή όλο το γένος του προδότου πρέπει να εξοντωθεί.

Του βγάζανε και το νεκρό κουφάρι του και το πετούσαν στα σκυλιά από τα νεκροταφεία, χαλούσαν και τα συμβόλαια τα πήλινα που είχανε φτιάξει, το σπίτι του γκρεμιζόταν, το όνομα του εξαφανιζόταν στην κυριολεξία διαπαντός από την πόλη, και απαγορευόταν ακόμα και η προφορά του ονόματός του για τα επόμενα 200 χρόνια…

Για τέτοιους νόμους μιλάμε…

Ο σύγχρονος συνεχιστής της Σπαρτιατικής αυτής παράδοσης ο προδομένος ήρωας του 1821 «γέρος του Μοριά» Θεόδωρος Κολοκοτρώνης συμφωνεί και επαυξάνει φωνάζοντας ακόμη και μέσα από τον τάφο του:

«ΦΩΤΙΑ ΣΤΑ ΧΩΡΙΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΕΣ ΤΩΝ (ΦΙΛΟΚΙΝΕΖΩΝ-ΦΙΛΟΤΟΥΡΚΩΝ-ΦΙΛΟΕΒΡΑΙΩΝ) ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΤΣΕΚΟΥΡΙ ΣΤΟ ΛΑΙΜΟ ΤΟΥΣ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΤΟΥΣ»

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ


ΣΚΟΤΩΣΤΕ ΚΑΙ ΚΑΨΤΕ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΥΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΑΣ ΜΕΙΝΟΥΝ ΕΣΤΩ ΟΙ ΜΙΣΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΖΩΝΤΑΝΟΙ.

Τουλάχιστον θα ξεβρωμίσει ο τόπος.......

http://hellenicrevenge.blogspot.com/2010/11/blog-post_2318.html


Δεν υπάρχουν σχόλια: